Oeitopia

Utopia….waarin naast een paar doortastende (maar schrikbarend oud ogende) dertigers ook wat idealistische twintigers zitten van een akelig hoog geitenwollensokkenkaliber. Waarin men elkaar eensgezindheid belooft (“want het moet ánders en béter”) maar nog geen minuut later het liefst de hersens wil inslaan. Waarin de zwerver en het kunstmeisje het roerend eens zijn over het feit dat je met weinig tevreden kunt zijn, back to basic verheven tot levenskunst dus. Waarin je twee door de wol geverfde vijftigers mag aanschouwen, van wie de één aan godsdienstwaanzin lijdt terwijl de ander zich nu al de gedoodverfde leider waant. Waarin men elkaar huilend in de armen valt en de liefde verklaart met het gemak waarop je normaal een halfje volkoren zou bestellen bij de bakker, om elkaar daarna weer ruziënd de tent uit te vechten.

Lees verder “Oeitopia”

Oeitopia