Verloren mannelijkheid

Mannen van de 21e eeuw, ik wil graag even met jullie praten. Er is iets aan de hand wat mij niet lekker zit. De relatie tussen man en vrouw verandert. De vrouw heeft de broek aangetrokken. Ik weet dat de feministen om meer rechten en gelijkheid vroegen, maar ik heb ze niet horen vragen om minder mannen. Wisten jullie dat vrouwen zelfs voor het krijgen van kinderen geen mannen meer nodig hebben?
Lees verder “Verloren mannelijkheid”

Verloren mannelijkheid

De Rechtbank

Vrouwe Justitia - De RechtbankDe Rechtbank. Voor iedereen die er wel eens is geweest herkent daar het gevoel van ongemakkelijkheid. In de top 5 van plekken waar ik niet graag kom, krijgt deze locatie een plekje tussen het ziekenhuis en het politiebureau. Voordat je de hallen van zo’n rechtbank trotseert word je door middel van een metaal-detectiepoortje gecontroleerd op wapens. maar na het riem loos passeren van zo’n poortje geeft het alsnog een piep. Een piep die je een half uur later nog steeds hoort.
Lees verder “De Rechtbank”

De Rechtbank

Over ophokken gesproken

Beste GLU,

Ik snap er niks meer van. Al 3,5 jaar lang hebben jullie mij, en hopelijk de rest van de 1800 studenten, het gevoel gegeven dat ik geen nummer ben. Dat onze mening telt. Maar vooral dat je te allen tijde welkom bent op de school en je op je gemak kan voelen. Maar sinds het nieuwe jaar hebben jullie mijn grens bereikt. STERKER NOG jullie hebben zelf een streep getrokken. Tot hier en niet verder, het beangstigt me. Het is een gele streep, ongeveer 15 bij 6 meter, in de vorm van een rechthoek. Eerlijk is eerlijk, dit is veel te klein voor een gebouw met deze capaciteit. Dat jullie het roken willen verminderen is begrijpelijk, maar keuzes van studenten moeten jullie niet willen manipuleren door dit soort maatregeltjes. We zitten op een MBO en zijn minstens 16+ (uitzonderingen daargelaten), dus oud en wijs genoeg om zelf te lezen dat het dodelijk is en wat de gevolgen zijn van het roken van zo’n teerstaafje.
Lees verder “Over ophokken gesproken”

Over ophokken gesproken

Het uitsterven van de normale vrouw

Soms is het leven niet makkelijk. Ik ben iemand die zich ergert aan bepaalde eigenschappen van opkomende, potentiële banga-sletjes. Voor wie het begrip ‘banga’ volledig onbekend is, mocht je ooit een meisje tegenkomen die onder de alcoholleeftijd zit en nep-dronken jouw rauw, vruchtbaar vlees uit je knoopjes-Zalando broek wilt halen, dan weet je vanaf nu, dit is een banga-sletje. Banga-sletjes typeren zich graag met plasticjas en bijbehorende vos-decoratie, een zakje van over de honderd euro. Zakjes die geleverd worden door schreeuwende Zalando bezorgers in lange jassen. Lange jassen die mij direct doen denken aan Rob Geus, onze eigen schoonmaak-homo met een voorliefde voor het spelen van ambtenaar in mislukte schoonmaak functie. De welbekende maar niet gewenste Nederlander met typerende bijnaam ‘hier word ik niet vrolijk van’ wordt niet zonder reden geassocieerd met de bangaïsten, want van bangaïsten wordt ook niemand vrolijk.

Lees verder “Het uitsterven van de normale vrouw”

Het uitsterven van de normale vrouw