“Normaal”

20140720-165233-60753834.jpg
nor·maal (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord)1volgens de regel; gewoon: hij is niet normaal niet goed bij zijn hoofd; normaalgesproken gewoonlijk (bron:vandale.nl)

Ik ben niet normaal. Mijn beste vrienden zijn niet normaal. Ik ben daar blij mee. Sommige mensen om mij heen hebben er moeite mee. Ik noem bijvoorbeeld een aantal mensen op de sportschool die er niet over uit kunnen dat ik tijdens het sporten (tussendoor) een boek lees. Mensen die het erg spannend vinden dat ik niet rond mijn vijfentwintigste ben getrouwd en aan kinderen ben begonnen. Die het erg raar vinden dat om elf uur ’s ochtends afspreken vroeg voor mij is. Ach jullie weten hoe ik daar over denk.

Bescherming

Ik ben die mensen om meerdere redenen dankbaar. Ten eerste doen ze mij beseffen dat ik het in Nederland erg goed heb. Zeker wanneer je kijkt naar een programma als 3Onderzoekt, die twee afleveringen maakten over homorechten in Rusland. Kijk naar die aflevering en zie de reacties van “gewone” Russen. (Ik zet gewone tussen aanhalingstekens omdat ik er ten eerste van uit moet gaan dat de programmamakers niet teveel mensen die anders reageerden eruit geknipt hebben. Daarnaast ben ik zelf geen Rusland-expert en verneem ik dus al die Russische anti-homo meningen door mijn Nederlandse bril via de Nederlandse media). Zij die niet normaal zijn, in dit geval een andere seksuele norm hebben, zijn eng en moeten volgens sommigen te vuur en te zwaard bevochten worden. De overheid heeft mijns inziens de taak minderheden te beschermen. Dat de minderheden zich onderscheiden door het vallen op mensen van hetzelfde geslacht, het stemmen op bepaalde politieke partijen, het hebben van een mening of het lezen van een boek in de sportschool maakt niet uit. Je kunt allerlei dingen van Nederland vinden en van onze overheid, maar dit doen ze toch aardig goed.

het goede in mensen

Ten tweede zijn die mensen goed voor mijn zelfvertrouwen. Zij geven mij het gevoel dat ik in staat ben zelf na te denken. Mijn eigen keuzes kan en wil maken. Dat wie ik ben geaccepteerd is door mij. Dat ik kan luisteren en leren (of juist niet) van andere mensen. Dat ik uit een ander soort hout ben gesneden dan het type “onderkant zak is bovenkant bak”. Die mensen sterken mij in mijn keuzes.

Waar ik heen wil met dit verhaal? Ik ben er al en als je dat niet snapt, dankjewel!

“Normaal”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *