Voor iedereen die aan gedachten lijdt!

Als je veel nadenkt lopen je gedachten wel eens vast. De dwalingen in je hoofd gaan elkaar tegenspreken of je wilt de negatieve gedachten perse door positieve vervangen. Een semi depressiviteit gaat de baas spelen over je hersenen en je snapt het liedje ‘gedachtenkwel‘ van Herman Finkers opeens.

Opeens zit je wekenlang vast in een gebeuren in je hoofd. Is de rest van de wereld echt gek en ik niet? Is het juist andersom? Is het burgerlijke verlangen naar een huis met partner en kinderen nou de oplossing? Wil ik niet volwassener worden dan nu en neem ik daarom de stap niet? Hoe langer die periode duurt, des te meer ga je één kant op. Je vervreemd jezelf en radicaliseert of je wordt juist burgerlijker dan je zelf ooit had gedacht.

Dit gaat op voor een simpele gedachte. Bijvoorbeeld dat rietjes en korte broeken prima zijn voor kinderen en vrouwen, maar elke zichzelf respecterende man denkt er niet aan om buitenshuis (sport valt hierbuiten) zich aan deze zonden te vergrijpen. Daarnaast hebben complexe gedachten ook last van dit principe. Iemand als een Breivik is er mijn inziens heilig van overtuigd dat hij goed gedaan heeft door de moorderij die hij op zijn geweten heeft.

Het vrijelijk uiten van je mening zorgt dat je, behalve het structureren van je gedachten, in discussie kan raken en daardoor je mening wat bijstelt. Het is niet altijd veel, maar wel belangrijk. Ik probeer niet te insinueren dat een Breivik zijn daden niet had gedaan als hij een platform had gehad. Wat ik wel denk is dat het kunnen uiten van extreme gedachten en de discussie voeren er toe bijdraagt dat mensen wat minder langs de randen maar meer naar het midden komen.

Wat ook nog kan gebeuren, gebeurde me gisteren. In één klap weet je het zeker. Ik ben niet gek, het merendeel van de wereld gaat maar lekker zijn gang, mijn weg gaat die kant op en ik ben niet de enige. kijk hier waarom.

Voor iedereen die aan gedachten lijdt!

10 gedachten over “Voor iedereen die aan gedachten lijdt!

  1. […] Ik ben niet normaal. Mijn beste vrienden zijn niet normaal. Ik ben daar blij mee. Sommige mensen om mij heen hebben er moeite mee. Ik noem bijvoorbeeld een aantal mensen op de sportschool die er niet over uit kunnen dat ik tijdens het sporten (tussendoor) een boek lees. Mensen die het erg spannend vinden dat ik niet rond mijn vijfentwintigste ben getrouwd en aan kinderen ben begonnen. Die het erg raar vinden dat om elf uur ‘s ochtends afspreken vroeg voor mij is. Ach jullie weten hoe ik daar over denk. […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *